تبلیغات
ویولنیست - نحوه تمرین کردن برای هنرجویان مبتدی
موسیقی روح زندگی است .

نحوه تمرین کردن برای هنرجویان مبتدی

1395/06/4 02:19

نویسنده : maede ahwaz
ارسال شده در: نکات ویژه هنرجویان مبتدی ،

تقدیم به هنرجویان مبتدی

  برای همه ی کسانی که تازه شروع به کار کرده اند و یا قصد دارند آموختن سازی را آغاز کنند.


ادامه مطلب را کلیک کن

بسیاری از افراد با دیدن یک ویدئوی زیبای موسیقی یا شنیدن یک آهنگ به موسیقی

علاقه مند شده و فکر می کنند می توانند به محض ساز به دست گرفتن ؛ نوازنده چیره

دست شوند وآهنگهای مورد علاقه خویش را بزنند.این جرقه و ایجاد انگیزه برای آموختن

است. قدم بعدی انتخاب ساز است که بر حسب علاقه و توان مالی ومحیط زندگی و

عوامل دیگر انجام می شود.

در مرحله بعد انتخاب استاد و فردی است که بتواند ساز مورد نظر ما را آموزش دهد که  پرداختن به این موضوع در  این مطلب نمی گنجد.

پس از شروع کلاس و اولین جلسه لازم است هنرجو را با تئوری موسیقی در حد نیاز

اولیه برای شروع آشنا کرد.وسپس به آموزش ومعرفی ساز و نگهداشتن آن پرداخت

و اینجاست که هنرجو در مسیر آموزش قرار می گیرد و نقش اصلی را ایفا خواهد کرد تا به

نتیجه مطلوب که همان فراگیری ساز است دست یابد . و استاد فقط نقش راهنما را

خواهد داشت و کسی که مسیر را طی کرده  و از هنرجو آگاهتر است .

از کارهایی که هنرجو باید انجام دهد تا به نتیجه مطلوب برسد

تمرین – تمرین – تمرین

هنرجو هر چقدر هم با استعداد و باهوش باشد بدون تمرین موفقیتی بدست نخواهد آورد .

تمرین برای افرادی که به حرفه ای شدن فکر می کنند روزی حداقل سه الی چهار

ساعت توصیه می شود .

اکثر افراد نا آگاه و فاقد دانش موسیقی , ساز ویلن را سازی دست نیافتنی و مشکل و

آرزوی محال می پندارند که چنین تصوری به شدت اشتباه است و تکذیب می شود .

هر سازی نیاز به تمرین و ممارست و پشتکار دارد .

چه بسا که هر مهارت و هر هنری نیاز به تمرین دارد .

هیچ آشپزی نمی توان یافت که یک شبه آشپز ماهری شده باشد .

هیچ خیاطی نمی توان یافت که بدون تمرین و کسی که آموزشش دهد بطور مادرزاد خیاط شده باشد.

هیچ بازیگری فقط با تکیه بر استعداد و هوش و علاقه نمی تواند بازیگر مطرحی شود و همه هنرها و همه ی رشته های تحصیلی نیاز به تمرین و ممارست و استفاده از تجربیات فرد یا افراد آگاه دارند.

باری از مطلب دور نشویم که هنرجوی ویولن باید تمرین و ممارست کند و در ابتدای راه سختی هایی را تحمل کند.

ویلن به مانند نوزادی است که نیاز به مراقبت دارد تا بزرگ شده و رشد کند و هنرجو

موظف است این نوزاد را تربیت کند تا آنگونه که می خواهد از آن استفاده کند و آن

را به خدمت تصور و رویای خویش در آورد .

یکی از نکات مثبت به هنگام تمرین نوازندگی گریه کردن و تنفر از ساز است .

هنرجوی عزیز هر گاه به هنگام تمرین به گریه افتادی و یا از سازت متنفر شدی آن را

کنار بگذار و بعد از کمی استراحت سازت را دوباره به دست بگیر و شروع کن که به تمرین عالی خواهی رسید . فراموش نکن که تو میخواهی دستانت را به انجام کاری وادار

کنی که ناخودآگاه تو سرباز می زند و سعی می کند تو را متنفر کند که دست بکشی و

اینجاست که باید نفس عمیق بکشی و به ذهن خود بگو در کارت دخالت نکند چرا که می خواهی کودک خود را پرورش دهی .

در روزهای آغازین , تمرین باید پیوسته اما کوتاه باید . بطور مثال برای نگهداشتن ویلن

بدون کمک دست ها و فقط با چانه می توان ابتدا یک دقیقه ای تمرین کرد . به این صورت که یک دقیقه تمرین کرد و یک یا چند دقیقه استراحت کرد . و باز تمرین کرد و

به مرور, زمان تمرین را افزایش داد .

انتخاب مکان ثابت و مشخص برای تمرین بهتر است زیرا خود را موظف و شرطی

می کنیم که در مکان معین زمان تمرین ماست درست مثل کلاس درس که بچه ها می آموزند فقط مکان یادگیری است . ذهن انسان راباید عادت داد و در هر زمینه ای

ذهن ما آنطوری  رفتار می کند که آن را عادت دهیم .

بهتر آنست برای تمرین تایم مشخصی در طول روز داشته باشیم و با فواصل مناسب مانند مدرسه رفتن که یک کودک 6 ساله که تازه به دبستان رفته می آموزد باید سر

ساعت بیدار شده و سر ساعت معین درسهای معینی را بیاموزد .

در اولین روزها تمرین مقابل آینه و در صورت امکان از تمرین خود فیلم گرفتن توصیه

می شود تا درک بهتری از وضعیت خود داشته باشیم و بعد از مدت زمانی میزان

پیشرفت خود را بسنجیم و این کار برای افزایش انگیزه و ممارست در تمرین بسیار موثر

خواهد بود .

اگر هر هنرجویی با تمرین کم انتظار پیشرفت زیاد داشته باشد قطعا بعد از مدتی دلسرد شده

و یا استاد را فاقد توانایی می پندارد و یا ساز را رها کرده و ساز را مشکل و آرزوی محال

می پندارد .

پس آنچه که بیش از استعداد بر نوازنده شدن تاثیر می گذارد تمرین است .

البته به هیچ وجه تمرین های بیش از اندازه و نامعقول توصیه نمی شود که بعد از مدت

کوتاهی دلزدگی ایجاد می کند .

رهرو آن نیست که گهی تند و گه آهسته رود / رهرو آنست که آهسته

ولی پیوسته رود .

یکی دیگر از عوامل شکست در فراگیری ساز , وجود افراد ناآگاه در اطراف هنرجوست که

با حرفهای نا امید کننده که نمی توانی, سخت و ناممکن است , بیهوده است , صدای

سازت گوش خراش است و این قبیل امواج منفی سعی در منصرف و دلسرد کردن

هنرجو دارند .

که بهترین کار, تمرین به هنگامی است که این افراد حضور نداشته باشند و همچنین

توجه نکردن به چنین حرفهایی است چرا که بعد از مدتی همین افراد به شما خواهندگفت

که در مورد توانایی شما اشتباه قضاوت کرده اند .

در مسیر فراگیری و کسب مهارت ثابت قدم بودن و علاقه و خستگی ناپذیری بهترین

شیوه است که به آرزوی خود برسید ومهارت دلخواهتان را کسب کنید . و مطمئن

باشید شما برای این کار ساخته شده اید در غیر اینصورت هرگز علاقه و تصور یادگیری

در شما شکل نمی گرفت .

با تمرین مداوم و هر روزه و بنا بر وقت و مشغله ی هنرجو و شرایط زندگی هنرجو و با

برنامه ریزی صحیح بعد از گذشت چند ماه شاهد پیشرفت و رشد چشمگیر خود خواهید بود و

بعد از مدتی به خود می گویید من همان هستم که روزی از بدست گرفتن ساز واهمه

داشتم و ناتوان بودم و من امروز با من دیروز متفاوت است .

                                                                                                       موفق باشید

 

 

 

 




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: تمرین ، هنرجو ، مبتدی ، سخنی با هنرجو ، ویلن ، ویولن ، شروع به فراگیری ،
آخرین ویرایش: 1395/06/5 02:56